Manifest van het Bastardisme

OPRICHTING EN MANIFEST VAN HET BASTARDISME

door AndreVos Baader

(Uit Frankfurter Ungemeine van zondag 20 september 1959)

Achter enig overgeven, brengen wij de onderwerpen. De hymne der buizen door stuur, tijd-extase in oorlog der eeuwen! Voor stampen en springen, van aan de werkplaatsen, rokende met moderne bruggen gigantische vlaggen versierd kunstwerk als literatuur gecreëerd. Zou een man het genot verheerlijken, worden van de in de nachtelijke stations mortale slapeloosheid, wereldschoonheid: of is moralisme aan de beurt? Mysterieus vuur lijkt met gevaar vertrouwd. Het ideale absolute explosieve karakter dat nu moet ademen... dat willen anarchisten, tegen zo kan en past ieders minachtig met de opgehangen felheid die musea zijn en Wij der geestdriftige onverzadigbare vloedgolven: gymnasten applaudisseren de mildheid die Wij openrammen! De glijdende zuilen vluchten door ruimterails met oerelementen vol ideeën, rookslierten, Wij vernietigen rivieren, bezingen tot rebellie veelstemmige alomtegenwoordige elementen gezet als propellers wier horizon klappert, het snelle soort messen; slechts lijkt de soort op het circuit waarover Wij oproer, opportunistische salto en menigte bewegen als een mitrailleur in zijn onbeweeglijkheid, kringelende mooier stoomschepen bezingen. Fabrieken zullen een meesterwerk strijden langs de gloed van haar ronkende Nike, verrijkt, opgevat en weggeschoten. Wij zijn de bibliotheken der verste onbekende lafheid als enthousiaste wolken met groot militarisme, peinzender dan patriottisme en haar academies als de moeder der geen slaap in daden van snelheid. Waarvan zullen wij vlam zijn der koortsachtige schittering der zon die liefde sterven laat, en aan de moed de mooie verklaringen voor deuren die erin bestaat slangen te verheerlijken, energie, schoonheid van slangen op onze borst als blikkerende race-auto op de nieuwe baan. Agressief van dwingen, hygiënische vuistslag: de strijd. Voortschieten op de dichter willen menigen. Waarom bespannen in aftasten, het in machten dikke heftige leven trillend ook van agressieve vliegtuigen wiens beweging elektrisch is en die de wereld bezingen als moet het de uitloper der motorkap en de reeds derde van de manen; essentiële arsenalen, vulgaire aanval door brede en avontuurlijke wind door de hoofdsteden. Kijken hoe 10 zich rijden van de gestorvenen die verheerlijkt de door snelheid en roekeloosheid tegen buizen en de eeuwige oorvijg reeds vergroten. Wij Moed, revoluties voor het onmogelijke gisteren dat de verwoestende Samotrake herleidt tot de grootsheid der aarde, werken, die nooit glinsterend staan en de vermetelheid bezingen. Wij hebben het gebergte mens veelkleurige verslinders, de locomotieven willen en zullen om vrouw, paarden, auto en achterom poëzie de onze zijn.

B.A.G. - Kommando Knut Pedersen Hamsun
Zum 57. Todestag 19. Februar 1952

Dit Manifest van het Bastardisme* wordt toegelicht door AndreVos Baader aka DDV tijdens een avond georganiseerd door deBuren in het kader van het Performatikfestival in Literatuurhuis Passa Porta, Dansaertstraat 46, 1000 Brussel op Donderdag 19 Februari 2009 om 20.00u.

Op 20 februari 1909 verscheen het eerste Futuristisch Manifest van Filippo Tommaso Marinetti op de voorpagina van Le Figaro, het startschot voor de lange reeks avant-gardes van de 20ste eeuw. We herbekijken en herdenken de eisen en verwachtingen van toen. Sara De Roo (tg Stan) brengt een lezing van het manifest. Marinetti-kenner Sascha Bru (UGent) licht een en ander toe. Schrijver Jeroen Olyslaegers, dichteressayist Dirk van Bastelaere en beeldend kunstenaar Danny Devos reageren op sleutelbegrippen uit de tekst.


* Het Manifest van het Bastardisme gebruikt alle woorden van het Futuristisch Manifest, maar in een andere volgorde.

Book - Texte und Materialien zur Geschichte der BAG

Bastard Art GruppeTexte und Materialien
zur Geschichte der BAG


The history of the Bastard Art Gruppe in 31 chapters, with 78 illustrations, 427 explanary footnotes.
Totalling 152 pages in full color, A4 hardcover.

**** READ UPDATE AT END OF POST ****

This book compiles a number of texts and reports written by DDV on his project “Diggin’ for Gordon” which evolved into the “Bastard Art Gallery” and in a later stage into the “Bastard Art Gruppe”. Each original document reprinted in this book comes with an annotated version of the same text with additional footnotes wherein every significant detail is explained either with encyclopedic information about people and/or facts, with related details about other DDV projects, or with additional noteworthy tidbits related to the given information.
With her treatise “Die Rote Armee Aufbauen”, a declaration on the liberation of Andreas Baader of 5 June 1970, Ulrike Meinhof made clear that she had given up her life of pleading, discussing, argueing and writing to no avail, and was starting a campaign of urban guerilla: “Die Klassenkämpfe entfalten – Das Proletariat organisieren – Mit dem bewaffneten Widerstand beginnen – Die Rote Armee Aufbauen!”.
With a declaration about a bomb-attack on the buildings of “De Standaard” and an attack on Florent Bex, we have chosen to organize armed resistance to the institutional violence opposed on contemporary artists in art institutions. It was the start of our campaign as the “Bastard Art Gruppe”. During this campaign there were more revendications, performances, declarations and threats. We also intervened during debates, and even uninvitedly questioned the Minister of Culture about representation of artists in board of cultural institutions and the abuse of artists in art institutions subsidized by the Ministry of Culture.
At some points we have won, at others we have failed. With the publication of this book we want to set things straight about the history of the “Bastard Art Gruppe”, and – most important – keep things in hand ourselves. No recuperation by the art museums, the art institutions, the art curators, the art historians, the art critics, the art magazines, the art galleries and the art dealers.

You are cordially invited
to attend the public presentation
of this book

on 27 august 2008
20.00hrs

De Groene Waterman
Wolstraat 1
2000 Antwerpen

lectures - film - music - varia

in memory of
Gordon Matta-Clark
(° 22 June 1943 in New York; † 27 August 1978 in New York)

---

First printing August 2008 in an edition of 48 numbered copies

The first 24 signed copies of this edition are exclusively and only sold to 24 people involved with or related to Bastard Art Gallery projects.
Ownership of such a copy is unique and permanent. By buying a signed copy of this book the owner agrees never to sell, borrow, loan nor even give away for free his copy of this book to any art institution, art museum, art gallery, art critic, art historian, art publisher or art dealer.

Editor:
Club Moral vzw
Antwerpen-Belgium
Copyright © DDV 2008 - All rights reserved

Club Moral Stocklist: CM077
Wettelijk Depot: D/2008/11.125/1
ISBN: 978-9-0811-4260-1

Compiled, designed and printed by DDV on an Apple Powerbook and a Lexmark C500 laserprinter. Occasional crumpling of pages are due to nature of production, this is not a coffeetable book but an anti-imperialist independent small press revolutionary artguerilla publication.
Set in Times New Roman, Courier, American Typewriter, Attic Antique and Bastard. Handbound by Handboekbinderij Van Dyck, Deurne.


This book is not available in bookshops

Price for individuals: 48,- € + postage
Price for institutions: 84,- € + postage

**** UPDATE ****

As of 18 October 2008 all copies of the original edition have been sold out.
However! A second edition including all of the original text, images and footnotes in original layout and colour is now available in paperback by means of Print-on-Demand by WWAOW.

You can order your copy here: www.shopmybook.com

Price is 43,70 € + VAT + postage.

This book is not and will never be available in bookshops.

L'Exposition des Cadavres

L’EXPOSITION DES
CADAVRES

naar het Gewapend Verzet
en een Vereenigd Actieplan
tegen het KunstImperialisme
van de Organisaties Beeldende Kunst
en de Totale Uitbuiting van de Kunstenaar

DÉCLARATION DU 27ME MAI 2008

Plus rien dans la culotte? Ah! vous ne valez pas la crotte de vos fiers aînés de 1998! Ils n’ont pas chipoté dix ans ceux-là, chéris des nécropoles! Pour s’apporter, torses brandis, fous d’ivresse offensive, transluminants de vaillance à travers glacis, redoutes, torrents de mitraille, à Bruxelles! Ils n’ont fait qu’un saut dans la Mort. Leur jeunesse ne fut qu’un tremplin. Vlouf! Quatre mille cadavres en une semaine. C’est beau! Voilà de l’Épopée! Ferez-vous mieux? Tout est là! Pour la vertu de la petite garde-barrière culturelle! Honneur bien vengé! Miséricorde!

Op 13 mei 2008 werd in het Vlaams Parlement een hoorzitting georganiseerd over een “Ontwerp van Decreet tot Wijziging van het Kunstendecreet” in de Commissie Cultuur, Jeugd, Sport en Media. Sinds 1 januari 2006 is het “Kunstendecreet” van kracht. Het is een subsidieregeling van de Vlaamse overheid voor alle kunstvormen. Het “Kunstendecreet” vervangt een amalgaam van voorgaande decreten en subsidieregelingen voor de diverse kunsten.
Aan een aantal genodigden werd gevraagd hun standpunt betreffende de “Wijziging van het Kunstendecreet” mede te delen: de heer Johan Thielemans, voorzitter van de Sectorraad Kunsten en Erfgoed van de Raad voor Cultuur, Jeugd, Sport en Media, gewezen voorzitter van de opgeheven Raad voor de Kunsten, mevrouw Katia Segers, voorzitter van de adviescommissie Kunsten, mevrouw Fran Devos, coördinator Vereenigde Organisaties Beeldkunst (VOBK), de heer Hugo Vanden Driessche, voorzitter Overleg Kunstenorganisaties (oKo) en mevrouw Ann Olaerts, directeur Vlaams Theater Instituut (VTi), namens alle kunstensteunpunten.

Alhoewel de Kunstproductie an sich in hoofde een zaak is van de Kunstenaars, werd in het kader van deze hoorzitting het Standpunt van de Kunstenaars niet gevraagd!

Tous les cadavres, tous les blessés, tous les vendus, tous les perclus, tous les paumés dans le même sac après dix ans de guerre. C’est l’Impérialisme toujours qui gagne, l’Empire youtre en définitive qui croque tous les artistes-marrons du feu.

Op 15 mei 2008 werd op Canvas de eerste aflevering van “De CanvasCollectie” uitgezonden. De “CanvasCollectie” biedt nieuw talent en ervaren kunstenaars de kans om tentoon te stellen in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel. Maar de “CanvasCollectie” is nog veel meer: het is een crossmediaal project van de VRT dat in samenwerking met de Vlaamse kunstsector en andere culturele partners het publiek wil laten kennismaken met de rijke waaier aan Beeldende Kunst in Vlaanderen.
Voor de “CanvasCollectie” schreven zich niet minder dan 4000 Beeldende Kunstenaars in.

Shylockerie la plus clamoreuse, la plus insultante, la plus triviale, la plus obscènement matérialiste, la plus mufle du monde! à vos ordres! Irrévocablement! emportés par la grandeur du sacrifice! Nous frétillons de toutes les joies à la pensée que bientôt grâce aux bénéfices sur nos batailles, sur nos quatre mille de cadavres vous allez retrouver votre joie de vivre, votre prospérité délirante, vos pâmoisons d’orgueil, les plus éblouissantes, la suprême félicité! l’Apothéose jubilante Kabalique!

Binnen het kader van het “Kunstendecreet” worden een aantal Organisaties Beeldende Kunst door de Vlaamse Gemeenschap gesubsidieerd. Het “VOBK” vereenigt er daarvan een 50-tal, gaande van kleine éénmansorganisaties tot Imperialistische molochen zoals het “Reformuhka”, dat zowat 70 medewerkers tewerkstelt. Het is geweten dat in het meren-deel van deze instellingen kunstenaars brutaal worden behandeld als rotte appels en uitgebuit als gestoofde peren. Zelfs onze cultuurminister kwam tot de vaststelling dat de royale verhoging van de middelen in de sector Beeldende Kunst niet de kunstenaars ten goede kwam maar wel de Imperialistische organisaties. De middelen gingen in de eerste plaats naar de verloning van de artistieke en de zakelijke leiders, een pleiade aan andere betaalde medewerkers, correcte loonschalen en sociale zekerheden voor al die medewerkers, persoonlijke computers voor al die medewerkers, kantoormeubilair voor al die medewerkers en stenen en gyproc om al die medewerkers een kantoor met Schöne Aussicht op de Artist Slums en Bidonvilles d’Artistes te geven.
En zelfs dan kennen de relatief grote organisaties volgens VOBK nog groeipijnen. “Hun budgetten zijn op alle vlakken ruim ontoereikend voor de doelstellingen die ze willen bereiken.”

Sachons vaincre! Sachons surtout périr! Un Artiste doit crever pour VOBK! Pour Delarue tout Artiste doit mourir! Debarre en chantant nous montre la carrière! Catéchumènes marximalistes! Flageolantes bourriques! J’irai! J’en veux! Plein de versets pourris plein la gueule! La Reformuhka gui-i-de nos pas! Bien plus jaloux-oux de nous survivre Que de partager nos cercueils! Ainsi l’œuvre se termine dans la tripe en vrac.

De Organisaties Beeldende Kunst hebben de afgelopen twee jaar de richtlijnen omtrent het vergoeden van kunstenaars, voorgeschreven door het “Kunstendecreet” ongestraft aan hun laars kunnen lappen. En nu wil VOBK ook de laatste strohalm die de kunstenaars in het “Kunstendecreet” nog rest wegmaaien, namelijk degene die bepaalt dat een gesubsidieerde organisatie een bepaald percentage van de toegekende subsidies dient aan te wenden voor de vergoeding van kunstenaars. “De honorering van kunstenaars valt niet eenduidig vast te leggen in een decreet. Sommige organisatievormen, zoals audiovisuele festivals, werken niet met individuele kunstenaars maar met distributeurs. Wat zit er in de honorering: vormt zij een loon of veeleer een uitkoopsom waarin ook productiekosten zitten? Is ook een kleine (onkosten)vergoeding een honorering? Hoe definieert men ‘kunstenaar’? Doordat deze vragen niet goed konden beantwoord worden, is inmiddels een consensus gegroeid over de schrapping van dit deel.”

Met een legertje van gespecialiseerde zakelijk leiders in hun midden slaagt VOBK er niet in om de eenvoudige vraag betreffende de vergoeding van de kunstenaar op te lossen. Afvoeren dat zootje lijkt ons de gepaste oplossing.

De ‘kunstenaar’ is al wie een artistieke creatie levert, uitvoert of interpreteert in de audiovisuele en de beeldende kunsten, in de muziek, de literatuur, het spektakel, het theater en de choreografie.

Indien deze artistieke prestatie, of het resultaat ervan, getoond of vertoond wordt door een organisatie die voor het tonen van artistieke werken gesubsidieerd wordt is het niet meer dan normaal dat de ‘kunstenaar’ daar een vergoeding voor krijgt. Of de organisatie daartoe met een distributeur, een transporteur of een arrangeur werkt doet niet ter zake.
VOBK zegt dat “nu er subsidies zijn, worden veel van de vrijwilligers in de beeldende kunstensector eindelijk deeltijds ingeschreven, maar ze werken nog altijd voltijds”.
Wij zeggen dat nu er subsidies zijn, deze steeds meer worden aangewend om perverse standpunten te fabriceren met het doel de kunstenaars nog verfijnder uit te buiten en nog brutaler te misbruiken.

VOBK telt bovendien helemaal niet zoveel organisatievormen “zoals audiovisuele festivals” onder haar leden. Het zijn de lafhartige zakelijk leiders van de grote instellingen Reformuhka, KMSKammheim, Extra Sicky en dergelijke die zich verschuilen achter drogredenen om de kunstenaars dieper in de drek te duwen ten bate van hun correcte loonschaal, hun persoonlijke computer, hun stemmig meubilair en hun Schöne Aussicht.

L’artiste doit disparaître. Il se débat, se révolte actuellement, il se raccroche. Loin de s’effacer, il accapare au contraire tout. Il ne veut rien céder, il veut tout prendre, et s’il ne peut tout prendre, tout détruire. Il n’admet rien hors de lui-même. Il veut être tout. C’est un imposteur délirant, un agonique forcené, un tyran tout exorbité, condamné, ayant le monde pour cabanon.

Vandaag roepen wij de 4000 Kameraden-Deelnemers aan de “CanvasCollocatie” op om hun penselen om te bouwen tot misericordes en het Gewapend Verzet tegen de Organisaties Beeldende Kunst aan te vatten. Kameraden, collega’s, niet langer getreuzeld! Spuwt in de handen en begin eraan! Voor een Revolutionaire Kunstenaarsbeweging! Voor de overwinning in de Kunstenaarsstrijd!
Vandaag ontwikkelen wij het Concept KunstGuerilla, de Strategie van het Punctuele Verzet tegen de levensnoodzakelijke KunstRealiteit in het Imperialistische Kunstinstellingen-Systeem als proces van het Gewapend Verzet voor de Bevrijding van de Kunstenaar. De Revolutionaire Kunstenaarsbeweging moet haar Strijd opvoeren, waarbij ze in de discussie en organisatie omtrent het Imperialistische Kunstbastion in al haar politieke, economische en strategische aspecten ingrijpt en inbreekt.
Vandaag zullen de “door Pakistan gestuurden” en de “Radikale Verliezers” en de “Sozialistische Pennenlickers” elkaar in het verzet in de KunstMetropolen de hand reiken en zullen ze de uitroeiingsstrategie van de organisaties omdraaien. De wereldwijde confrontatie tussen Revolutie en Imperialisme en de actualiteit dat het Gewapend Verzet onafwendbaar is, zal de Imperialistische KunstInstellingen dwingen zich te hervormen tot open instellingen ten dienste van de kunstenaar en de artistieke creatie, uitvoering of interpretatie in de audiovisuele en de beeldende kunsten, in de muziek, de literatuur, het spektakel, het theater en de choreografie.

Et quatre cents de cadavres d’artistes en perspective… Vraiment rien de bien sérieux. Pour le moment… Du frisson peut-être… Au pire… Mais toutefois la rébellion artiste peut s’étendre… Ce n’est pas absolument exclu! Voici même l’aléa très piquant! hi! hi! Le divin affriolant risque… Stop! Assez bafouillé, assez trifouillé les picrates! Assez de “découvert”! Cette pseudo révolte artistique doit être écrasée, laminée, écrabouillée, anéantie effroyablement, avec dispositifs sensationnels de tortures, cruautés très inédites, d’un bout à l’autre de la Planète, une exposition cataclysmique! pour cette plèbe indigène secoueuse de ferrures! Assez! Au charnier s’il vous plaît! Une main décisive!

Zonder Kunstenaars geen Kunst!
dankzij Kunstenaars artistieke en zakelijke leiders!
dankzij Kunstenaars correct verloonde kunstinstellingsmedewerkers!
dankzij Kunstenaars persoonlijke computers voor de medewerkers!
dankzij Kunstenaars bureaumateriaal voor de medewerkers!
dankzij Kunstenaars Schöne Aussicht vanuit de kunstinstellingen!
Kunstenaars organiseren het Gewapend Verzet!

B.A.G. – KOMMANDO LOUIS-FERDINAND CÉLINE
pour son 114me anniversaire – 27me mai 1894

Über die Letzte BAG Arbeiten

"truly it will not be long before this body lies in the earth bereft of consciousness like a useless piece of wood which is thrown away" Über die Letzte BAG Arbeiten - 8. Mai 2008 Oudstrijdersstraat 35 - 10. april 2008 On 10 april 2008 DDV had four photos made. Related to the Bastard Art Gruppe series they recreate four photos made by four members of the RAF; Ulrike Meinhof, Gudrun Ensslin, Andreas Baader and Jan-Carl Raspe. The photo of Ulrike Meinhof as a journalist was taken in 1964, the other photos were made by the RAF members themselves while they were imprisoned. All four RAF members committed suicide in Stuttgart-Stammheim. Meinhof on 8 may 1976, the three others on 18 october 1977. Selbstmord = Mord. Having grown his hair long for about two years, DDV was able to recreate the looks of the four RAF-leaders with great precision. With the aid of a skilled hairdresser and a photographer the four transformations were realized in just four hours on the same day. Alternatively four new personages were created; Ulrike Meinfuchs, Gudrun Fuchslein, AndreVos Baader and Jan-Carl Voske. The photos are part of an installation for the exhibition "Pop-Eye" in the old State Prison of Hasselt and documented in the "projects" section on the Bastard Art Gallery website. Aktion von Jan-Carl Voske am 10. April 2008 im Reformuhka. On the evening of 10 april 2008 DDV did a performance on the occasion of the launch of the second issue of A4 - a magazine-edition by Lode Geens - in the cafetaria of the M_hka. In an appearance of Jan-Carl Voske, DDV made use of this Trojan Horse to do a performance right within the enemy camp. The action started with spreading out a large white canvas on the floor in a corner of the room and throwing a number of printed reports (get pdf) towards the audience. Then it continued with meticulously placing all objects and books mentioned in "Ausschnitten von Briefe Gudrun Fuchslein an ihre Schwester Nina" onto the canvas and the floor around it. The canvas was turned into a cell. When all items were placed in and around the cell DDV took out several ingredients for cooking: butter, sugar, eggs, flour. Then he took one of his ALDI-bags used in the event "13 Galleries and only One DDV in town" and poured the earth from the Hole out. Carefully measuring all the ingredients, including the earth, he mixed everything into dough and proceeded to bake two classic sand-cookies. When the cookies were ready and cooled off, DDV proceeded to undress until his underwear in the middle of the canvas and lay down. Then he force-fed himself violently to eat the cookies with earth from his own Hole. The performance is documented in the "events" section on the Bastard Art Gallery website. B.A.G. - Kommando Ulrike Marie Meinhof zum ihren 32. todestag 8. Mai 1976